Ciasto Próżniak piekę zamiast szarlotki. Nie biorę miksera i w 15 minut wrzucam do piekarnika

Gdy mam w domu jabłka, to ciasto powstaje dosłownie w kilka chwil. Jego nazwa Próżniak nawiązuje do leniwej metody mieszania składników. Mimo to powstaje deser, który zachwyca aromatem i bogatą konsystencją.

Sposób na ciasto z jabłkami dla leniwych

Jego przygotowanie jest najłatwiejsze z możliwych. Wystarczy obrać i pokroić jabłka, dołożyć wszystkie pozostałe produkty i tak połączyć. Nie trzeba więc robić osobno ciasta, ani tym bardziej używać urządzeń mieszających.

W tym wypieku owoców jest sporo, a zamiast masła stosuje się zwykły olej. Dzięki temu środek jest pełen soków i nie wysycha, czerstwiejąc. Do niektórych wersji dodaje się ekstra składniki, takie jak rodzynki i/lub dżem owocowy. Ja wolę prostszą wersję – jak na próżniaka przystało.

Tak robię ciasto Próżniak z jabłkami

Zaczynam od obrania jabłek, przy czym najlepiej sprawdzają się odmiany twardawe, słodkie i jednocześnie kwaskowate. Moje ulubione to ligol i cortland. Miąższ kroję na niezbyt duże kawałki, ale niekoniecznie w kostkę. Wolę, gdy są lekko podłużne. Przy takiej wadze w stosunku do mąki dają bardziej stabilną konstrukcję ciasta. Z ilością nie należy jednak przesadzać. Gdy widzę, że wyszło ich za dużo, część po prostu zjadam.

Kawałki oprószam cynamonem, by ich smaki połączyły się dokładniej, ale nie jest to krok niezbędny. Można wsypać go tak samo, jak inne składniki – w dowolnej kolejności. Potem całość wymaga wymieszania do momentu, gdy znikną białe ślady mąki. To znak, że można przekładać masę do formy.

Na ten wypiek najlepiej nadaje się standardowa keksówka o długości 30 cm. Przy innych wymiarach może być niższy lub wyższy i wymagać nieco innego czasu w piekarniku. Formę wykładam pergaminem i nie muszę smarować tłuszczem ani oprószać mąką czy bułką tartą, choć oczywiście można zrobić i tak. Aby ciasto prezentowało się lepiej, na wierzchu układam część odłożonych jabłek. Piekę przez około trzy kwadranse, aż ładnie się zarumieni. Deser podaję zwykle bez dodatków, ale można także posypać go cukrem pudrem.